سهم IPv6 در اینترنت ایران همچنان نزدیک به صفر
به گزارش پروژه آسان، بررسی داده های شبکه طی ۴۸ ساعت اخیر نشان میدهد سهم IPv6 در ترافیک اینترنت ایران همچنان بدون تغییر محسوس در محدوده نزدیک به صفر باقیمانده است؛ وضعیتی که به قول کارشناسان، فشار مضاعفی بر زیرساخت IPv4 و سیستم های NAT وارد کرده و مانعی جدی برای رسیدن شبکه اینترنت کشور به پایداری کامل شمرده می شود.
به گزارش پروژه آسان به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش سیتنا، داده های تحلیلی شبکه نشان داده است اینترنت ایران طی ماه های اخیر یکی از شدیدترین افت های استفاده از IPv6 را تجربه کرده است. در صورتیکه در نیمه نخست دیماه ۱۴۰۴ سهم IPv6 در ترافیک اینترنت کشور بیشتر از ۱۲ درصد ثبت شده بود، این رقم کم کم کم شد و الان در سال ۱۴۰۵ و پس از بازگشایی اینترنت طی روزهاب اخیر در محدوده حدود ۰.۱ درصد قرار دارد؛ موضوعی که عملا به حذف IPv6 از سطح مصرف کاربران نهائی منجر گردیده است.
پیگیری مجدد وضعیت ترافیک اینترنت ایران در ۴۸ ساعت اخیر هم نشان داده است این روند همچنان ادامه دارد و سهم IPv6 تفاوت چشمگیری نداشته است. به این ترتیب، بار اصلی ترافیک بار دیگر به IPv4 بازگشته؛ در صورتیکه زیرساخت IPv4 کشور وابستگی بالایی به NAT و خصوصاً CGNAT دارد.
کارشناسان باور دارند افزایش فشار روی IPv4 سبب بالا رفتن بار پردازشی روترها و دروازه های شبکه شده و همین مساله می تواند پایداری اتصال کاربران را تحت تاثیر قرار دهد. این وضعیت خصوصاً در شبکه های موبایل نمود بیشتری دارد؛ جایی که اپراتورها پیشتر قسمتی از ترافیک خویش را بوسیله IPv6 یا ساختار Dual Stack مدیریت می کردند اما حالا تقریبا تمام بار ارتباطی به IPv4 منتقل شده است.
نتیجه این شرایط، افزایش تأخیر، کندی در برقراری اولیه اتصال و بروز قطع ووصل های مقطعی خصوصاً در ساعات پرترافیک عنوان می شود. همینطور با افزایش تعداد نشست های هم زمان IPv4، احتمال بروز Timeout، افت کیفیت اتصال های پایدار و ناپایداری ارتباطات طولانی مدت بیشتر شده است.
در لایه خدمات هم حذف IPv6 اثر قابل توجهی بر کیفیت ارتباطات گذاشته است. خیلی از شبکه های توزیع محتوا (CDN) و خدمات ابری بصورت طبیعی قسمتی از ترافیک خویش را بوسیله IPv6 و مسیرهای بهینه تر منتقل می کنند. با حذف این مسیرها، بار ترافیک به IPv4 منتقل شده و مسیرهای ارتباطی شلوغ تر و کم بازده تر شده اند.
این مساله خصوصاً در خدمات حساس به تأخیر همچون VPN، بازیهای آنلاین و ارتباطات بلادرنگ تاثیر مستقیم دارد. وابستگی کامل به IPv4 و افزایش ترجمه آدرس در CGNAT، کیفیت این خدمات را کاهش داده و ناپایداری بیشتری به وجود آورده است.
کارشناسان شبکه باور دارند تا آن زمان که IPv6 به شکل گسترده و پایدار در شبکه اینترنت ایران فعال نشود، رسیدن به پایداری کامل و کاهش فشار ساختاری روی زیرساخت ارتباطی کشور دشوار خواهد بود. از همین رو، بازگشت IPv6 و توسعه مجدد آن باید به عنوان یکی از اولویت های مهم در مدیریت و توسعه شبکه اینترنت کشور مورد توجه قرار گیرد.
این مطلب پروژه آسان را پسندیدید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب